Vandaag alleen brugklas. Janneke en ik hadden besloten de les door tweeen te splitsen, ik zou met ze inzingen en Janneke de canon Anytime you need a calipso met ze zingen.
Succesmomentje:
Ik begon de les met "Jongens, dit is het teken dat jullie moeten stoppen met mij... napraten!". De klas keek me raar aan, tot dat er een jongetje riep: "napraten!!". Heel goed. Zo ging ik nog eventjes door. De klas deed netjes mee in koor. Op een gegeven moment ging ik over tot uitadem-oefeningen wat ze ook allemaal netjes na deden. Toen ik het teken deed was iedereen stil. YES!
Mindersuccesmomentje:
De rest van de tijd. Mijn god. Waar is Dirk als je 'm nodig hebt? Ik had hem nog helemaal niet gezien. Ik wilde nog even de klas wat laten zingen voordat ze aan de canon begonnen, maar de helft vertikte het en de andere zongen wel maar keken niet heel erg vrolijk. Janneke ging me helpen, maar rustiger werden ze er niet van. Op een gegeven moment riep een jongetje: "Waarom doen we dit? We kunnen net zo goed een tussenuur hebben!!" Eh.. ja, good point? Nee Anna zet het uit je hoofd, dit is leuk hoor je me!!! Ik heb het genegeerd. Wat moet ik daar nou op zeggen? "Nou, jongeman, het is goed om verplicht plezier te hebben waar ik duidelijk van merk dat jullie daar nogal moeite mee hebben!". Nee, dat zei ik niet hoor.
Janneke en ik kwamen nogal met een dip uit deze les. Dirk kwam ook zijn gezicht even laten zien.
"En? Hoe ging het?"
Slecht.
"Ja.. Komt misschien ook wel omdat ik er natuurlijk bijna heel de les niet was!"
Misschien moet u dan proberen om er een les wel te zijn..
"Maar jullie moeten ook leren hoe het is om alleen voor een klas te staan!"
Hopelijk, ECHT hopelijk, gaat het woensdag helemaal goed komen als Suzan een kijkje komt nemen.
zaterdag 23 mei 2009
13/05
Vandaag kwam Christian bij ons kijken. Omdat Janneke nog een project had af te ronden bij de havo 3'ers besloten we dat ik weer de brugklas les zou geven en Janneke de twee H3 klassen aan het werk zou zetten.
De week hiervoor had Dirk zelf de brugklas les gegeven, hij heeft een speelstuk met de kinderen gedaan. Ik was hier niet bij, maar het scheen erg in de smaak te vallen! Ik besloot het kort te herhalen en de solo's van het speelstukje in groepjes tegelijk te laten spelen waar ze nog even oefentijd voor hadden.
Succesmomentje: Aan het eind van de les kwam er een autistisch jongetje op me af of hij nog even alle solo's met mijn begeleiding samen mocht spelen omdat hij zo goed had geoefend!
Minder succes: Ik schreeuwde door de muziek heen welke solo ze nu moesten spelen, maar dan steeds net iets te laat waardoor de kinderen het allemaal op een gegeven moment echt niet meer bij konden houden. Ik trouwens ook niet, ik speelde af en toe de verkeerde begeleiding mee waardoor ook de halve klas zat van: Huh?!
Beoordeling Christian:
Inhoud les: voldoende.
"Je neemt de les over van Dirk, wat je goed doet."
Verzorging materiaal: voldoende.
"Methode."
Organisatie: zwak/voldoende.
"Denk voor een volgende keer goed na wat handig is: afstand, groepen, piano.." (Ik zat achter de piano te begeleiden waardoor ik eigenlijk niet echt iedereen in het zicht had. Ik had beter iemand uit de klas kunnen vragen die eventueel piano kon spelen of Janneke! Helemaal niet over nagedacht.)
Instructie: zwak.
"Zorg voor duidelijkheid door zelf rust uit te stralen!" (Hier ging het het grootste gedeelte over bij het reflecteren met Christian. De kinderen werden druk van mij, ik werd druk van de kinderen. Anna, ff rustig nou!!)
Omgang met de groep: voldoende.
"Je staat er als docent en hebt plezier."
Muzikaliteit: voldoende.
"Prima."
Reflectie: voldoende.
"Je kan zelf goed aangeven hoe het gaat."
De les was dan misschien een rommeltje, maar wel een leuk rommeltje.
De week hiervoor had Dirk zelf de brugklas les gegeven, hij heeft een speelstuk met de kinderen gedaan. Ik was hier niet bij, maar het scheen erg in de smaak te vallen! Ik besloot het kort te herhalen en de solo's van het speelstukje in groepjes tegelijk te laten spelen waar ze nog even oefentijd voor hadden.
Succesmomentje: Aan het eind van de les kwam er een autistisch jongetje op me af of hij nog even alle solo's met mijn begeleiding samen mocht spelen omdat hij zo goed had geoefend!
Minder succes: Ik schreeuwde door de muziek heen welke solo ze nu moesten spelen, maar dan steeds net iets te laat waardoor de kinderen het allemaal op een gegeven moment echt niet meer bij konden houden. Ik trouwens ook niet, ik speelde af en toe de verkeerde begeleiding mee waardoor ook de halve klas zat van: Huh?!
Beoordeling Christian:
Inhoud les: voldoende.
"Je neemt de les over van Dirk, wat je goed doet."
Verzorging materiaal: voldoende.
"Methode."
Organisatie: zwak/voldoende.
"Denk voor een volgende keer goed na wat handig is: afstand, groepen, piano.." (Ik zat achter de piano te begeleiden waardoor ik eigenlijk niet echt iedereen in het zicht had. Ik had beter iemand uit de klas kunnen vragen die eventueel piano kon spelen of Janneke! Helemaal niet over nagedacht.)
Instructie: zwak.
"Zorg voor duidelijkheid door zelf rust uit te stralen!" (Hier ging het het grootste gedeelte over bij het reflecteren met Christian. De kinderen werden druk van mij, ik werd druk van de kinderen. Anna, ff rustig nou!!)
Omgang met de groep: voldoende.
"Je staat er als docent en hebt plezier."
Muzikaliteit: voldoende.
"Prima."
Reflectie: voldoende.
"Je kan zelf goed aangeven hoe het gaat."
De les was dan misschien een rommeltje, maar wel een leuk rommeltje.
donderdag 23 april 2009
22-04
Vandaag geen les gegeven omdat ik ziek was. Toch naar stage gegaan, want van kijken en mee helpen leer je ook veel.
Janneke gaf de rap les aan havo 3. Ik kwam te laat binnen omdat mijn trein vertraagd was. Het eerste wat ik zag was een klas die stil aan het luisteren was naar Janneke! Deze klas had ik alleen nog maar aan een project zien werken van Dirk, 4 speellessen achter elkaar. Maar dit beviel me wel! Janneke had veel in de gaten, het zag er goed uit!
Op een gegeven moment kreeg de klas de opdracht een eigen rap te schrijven. In tegenstelling tot de klas die Janneke daarna nog zou geven, gingen ze meteen aan het werk zonder gezucht of gesteun.
De volgende H3 klas hebben we voor het eerst gezien. Ze kwamen binnen met al meteen schreeuwend: "Gaan we zingen meneer? We willen zingen!" Ik denk: Hm, interesting. Ik: "Ik wil de volgende keer wel met jullie zingen, wat willen jullie zingen?" Meisje: "Maakt me niets uit!". Nou, mooi. Is dat ook meteen geregeld. Is makkelijker om over deze grote angst van mij heen te komen. :).
Goed. Janneke begon met haar les. Er zaten gelijk wat mensen te klieren en niet op te letten, waardoor Janneke iemand na een paar keer gewaarschuwd en boos aangekeken te hebben (Wow, en wat kan ze kijken!) naar een ander plekje in de klas heeft gezet. Dit was een goede zet, want de onrust was meteen verdwenen tijdens het uitleggen.
Toen moest de klas de rap in groepjes gaan verzinnen. Een meisje: "PFFFF WAAR SLAAT DIT OP?! ECHT JEEEEEEZUUUUSSSSS, ZIT IK OOK NOG BIJ HEM IN HET GROEPJE GAAADVER JEEEZUS." (Wat een heerlijke klas!!!).
Succesmomentjes van Janneke:
- Die jongen ergens anders neer zetten.
- Een meisje die zat te klieren te vragen wat er nou eigenlijk allemaal gezegd is.
- Consequent gebleven in het vinger op steken.
Tips (Waar ik trouwens een vraag voor jullie heb)
Janneke (en ik trouwens ook) hebben onwijs last van onze stem na zo'n les geven. Ik ben gewoon schor en Janneke gaat anders praten, aan het eind van elke zin om hoog, haha. En we hebben er op gelet, en als ze gewoon tegen ons praat dan doet ze dat namelijk niet.
Enige tips?
Janneke gaf de rap les aan havo 3. Ik kwam te laat binnen omdat mijn trein vertraagd was. Het eerste wat ik zag was een klas die stil aan het luisteren was naar Janneke! Deze klas had ik alleen nog maar aan een project zien werken van Dirk, 4 speellessen achter elkaar. Maar dit beviel me wel! Janneke had veel in de gaten, het zag er goed uit!
Op een gegeven moment kreeg de klas de opdracht een eigen rap te schrijven. In tegenstelling tot de klas die Janneke daarna nog zou geven, gingen ze meteen aan het werk zonder gezucht of gesteun.
De volgende H3 klas hebben we voor het eerst gezien. Ze kwamen binnen met al meteen schreeuwend: "Gaan we zingen meneer? We willen zingen!" Ik denk: Hm, interesting. Ik: "Ik wil de volgende keer wel met jullie zingen, wat willen jullie zingen?" Meisje: "Maakt me niets uit!". Nou, mooi. Is dat ook meteen geregeld. Is makkelijker om over deze grote angst van mij heen te komen. :).
Goed. Janneke begon met haar les. Er zaten gelijk wat mensen te klieren en niet op te letten, waardoor Janneke iemand na een paar keer gewaarschuwd en boos aangekeken te hebben (Wow, en wat kan ze kijken!) naar een ander plekje in de klas heeft gezet. Dit was een goede zet, want de onrust was meteen verdwenen tijdens het uitleggen.
Toen moest de klas de rap in groepjes gaan verzinnen. Een meisje: "PFFFF WAAR SLAAT DIT OP?! ECHT JEEEEEEZUUUUSSSSS, ZIT IK OOK NOG BIJ HEM IN HET GROEPJE GAAADVER JEEEZUS." (Wat een heerlijke klas!!!).
Succesmomentjes van Janneke:
- Die jongen ergens anders neer zetten.
- Een meisje die zat te klieren te vragen wat er nou eigenlijk allemaal gezegd is.
- Consequent gebleven in het vinger op steken.
Tips (Waar ik trouwens een vraag voor jullie heb)
Janneke (en ik trouwens ook) hebben onwijs last van onze stem na zo'n les geven. Ik ben gewoon schor en Janneke gaat anders praten, aan het eind van elke zin om hoog, haha. En we hebben er op gelet, en als ze gewoon tegen ons praat dan doet ze dat namelijk niet.
Enige tips?
woensdag 15 april 2009
15-4
Janneke en ik kwamen binnen en werden meteen opgewacht door een meisje uit de klas.
"Mevrouw, mag ik uw plattegrond van vorige week nog zien?"
Ja natuurlijk!
"Okee, want ik moet nog even wat namen veranderen die nog verwisseld staan.."
Ik voelde me meteen schuldig van vorige week. Achos! Ik was het al lang weer vergeten, maar dit vind ik toch wel heel erg leuk.
Vandaag heeft Janneke uitgelegd wat ook alweer de opdracht was die ze vandaag moesten doen: een stukje componeren waar minimaal 4 verschillende inzitten. Aan het eind van de les zouden ze dat voor elkaar optreden zodat de klas kan noemen welke contrasten ze hebben gehoord.
Uiteraard was dit eventjes een zooitje ongeregeld, maar toen we door de klas riepen dat we over 5 minuutjes het aan het elkaar gaan laten horen werkten ze toch wel even hard door. Janneke en ik liepen rond en hielpen de groepjes. Dat ging erg goed!
En wow! Wat een resultaat jongens!! Ze hadden allemaal goede afspraken gemaakt, werkten goed met elkaar samen, goed geconcentreerd!
Aan het eind van de les kwam er nog een jongetje naar ons toe:
"Krijgen we hier een cijfer voor?"
Weten we nog niet.. Gaan we deze week even overleggen met elkaar!
"Nee ik wil niet! Het ging helemaal niet goed!"
Het ging juist super goed! Ik vond het heel gaaf om te horen!
"Oh.. Nou, gelukkig dan maar. Dank u wel, tot volgende week!"
Wat is de middelbare school toch leuk. (L).
"Mevrouw, mag ik uw plattegrond van vorige week nog zien?"
Ja natuurlijk!
"Okee, want ik moet nog even wat namen veranderen die nog verwisseld staan.."
Ik voelde me meteen schuldig van vorige week. Achos! Ik was het al lang weer vergeten, maar dit vind ik toch wel heel erg leuk.
Vandaag heeft Janneke uitgelegd wat ook alweer de opdracht was die ze vandaag moesten doen: een stukje componeren waar minimaal 4 verschillende inzitten. Aan het eind van de les zouden ze dat voor elkaar optreden zodat de klas kan noemen welke contrasten ze hebben gehoord.
Uiteraard was dit eventjes een zooitje ongeregeld, maar toen we door de klas riepen dat we over 5 minuutjes het aan het elkaar gaan laten horen werkten ze toch wel even hard door. Janneke en ik liepen rond en hielpen de groepjes. Dat ging erg goed!
En wow! Wat een resultaat jongens!! Ze hadden allemaal goede afspraken gemaakt, werkten goed met elkaar samen, goed geconcentreerd!
Aan het eind van de les kwam er nog een jongetje naar ons toe:
"Krijgen we hier een cijfer voor?"
Weten we nog niet.. Gaan we deze week even overleggen met elkaar!
"Nee ik wil niet! Het ging helemaal niet goed!"
Het ging juist super goed! Ik vond het heel gaaf om te horen!
"Oh.. Nou, gelukkig dan maar. Dank u wel, tot volgende week!"
Wat is de middelbare school toch leuk. (L).
woensdag 8 april 2009
Eerste les!!
Zo, het duurde even maar het is dan toch echt van gekomen. Deze dag had ik de mogelijkheid om mijn eerste les te geven aan de brugklas. Hun hoofdstuk: Contrast.
Mijn opdracht: Uitleggen dat er meerdere contrasten zijn dan vier belangrijkste (hard/zacht, lang/kort, langzaam/snel, hoog/laag). Na een instructie en een voorbeeld (Bohemian Rapsody) vertelde ik dat ze in groepjes zelf een muziekstukje mogen maken met minimaal 6 verschillende contrasten. Volgende week is de uitvoering.
Tips:
- Pas op dat je niet ontevreden bent over je strengheid. Als je nog strenger wordt is hun spanningsboog laag. Nu had ik de klas op het goede moment los gelaten. Het is geen wedstrijdje streng zijn!
- Instructie mag scherper. Als je in de eerste instantie meteen een goede duidelijkere uitleg had had je ook geen vragen gehad en ook niet de regel hoeven herhalen dat je vingers wilde zien.
- Eerst instructie, dan groepjes maken. Anders zitten ze maar met vragen wat er in godsnaam gaat gebeuren.
- Niet constant je laten onderbreken door vragen. Je was je zin nog niet eens klaar en er kwam al een vinger in de lucht die jij wilde beantwoorden.
Tops:
- De rust was erg goed in de klas. Er werd goed gewerkt en er werd naar je geluisterd. Goed opgelet wat er allemaal gebeurde en de kinderen goed aangepakt. Ik was streng en consequent. (Ik had van te voren gezegd dat ik vingers wil zien. Iemand schreeuwde meteen door de klas heen om wat te vragen. Ik zei dat ik die niet zal beantwoorden voordat ik een vinger zie. Hij stak z'n vinger op en ik gaf hem de beurt. Dat voelde zo raar en kinderachtig aan, maar volgens Janneke en Dirk was het goed consequent. Toch voelt het raar!)
- Groepjes maken ging goed. Ik heb ze nummers gegeven, daarna de nummers laten staan zodat ze goed konden zien bij wie ze in het groepje zaten.
- Luistervoorbeeld was goed.
- Ik was goed streng voor de eerste les, zodat ze meteen weten dat ze dingen niet bij mij konden proberen. Aan het eind van de les liet ik ze ook even met elkaar overleggen en bedenken welke instrumentatie ze nodig hadden voor vorige week. Ik liet ze ook gewoon even gaan, want ze hadden goed gewerkt naar mijn inziens. Dit vond Dirk goed, dat ik ze even met rust liet nadat ze heel het uur om stilte werden gevraagd.
Ik ben in ieder geval zeer tevreden over vanochtend en zeker blij dat ik voor dat ene uurtje toch naar Ede ben gegaan!
Vraag aan jullie:
Ik had Janneke een schema laten maken van de tafeltjes, zodat de klas hun naam er in kon zetten zodat ik de namen snel zou kennen. Een paar meisjes achterin hadden hun namen omgewisseld.
Ik: Kirsten, zou je even naar voren willen komen om te vertellen wat je allemaal op je briefje hebt staan?
Eline: hihihihi ja hoor hihihi!
Ander meisje: Dat is Eline!
Eline: Echt niet! Ik ben Kirsten!
Ander meisje: Doe niet zo dom, jij bent gewoon Eline.
Ik: Heb je de namen omgewisseld?
Eline: ..
Ik: Nou?
Eline: Ja, maar het was een grapje!
Ik weet niet precies wat ik allemaal heb gezegd, maar ik was heel erg boos op haar geworden terwijl ze voor de klas stond. Dat had ze wel pas laat door, maar ze bood haar excuses wel aan. Mijn vraag is hoe ik dit eigenlijk had moeten oplossen, want nader inzien vind ik het lullig dat ik tegen haar uit ben gevallen voor heel de klas. Dirk en Janneke vonden het goed dat ik haar er niet heb uitgestuurd wat wel in mijn gedachten zat (maar natuurlijk niet kon maken) omdat dit een hardere aanpak was. Maar toch, wie verwisselt de namen nou niet in de brugklas voor een nieuwe lerares?
Mijn opdracht: Uitleggen dat er meerdere contrasten zijn dan vier belangrijkste (hard/zacht, lang/kort, langzaam/snel, hoog/laag). Na een instructie en een voorbeeld (Bohemian Rapsody) vertelde ik dat ze in groepjes zelf een muziekstukje mogen maken met minimaal 6 verschillende contrasten. Volgende week is de uitvoering.
Tips:
- Pas op dat je niet ontevreden bent over je strengheid. Als je nog strenger wordt is hun spanningsboog laag. Nu had ik de klas op het goede moment los gelaten. Het is geen wedstrijdje streng zijn!
- Instructie mag scherper. Als je in de eerste instantie meteen een goede duidelijkere uitleg had had je ook geen vragen gehad en ook niet de regel hoeven herhalen dat je vingers wilde zien.
- Eerst instructie, dan groepjes maken. Anders zitten ze maar met vragen wat er in godsnaam gaat gebeuren.
- Niet constant je laten onderbreken door vragen. Je was je zin nog niet eens klaar en er kwam al een vinger in de lucht die jij wilde beantwoorden.
Tops:
- De rust was erg goed in de klas. Er werd goed gewerkt en er werd naar je geluisterd. Goed opgelet wat er allemaal gebeurde en de kinderen goed aangepakt. Ik was streng en consequent. (Ik had van te voren gezegd dat ik vingers wil zien. Iemand schreeuwde meteen door de klas heen om wat te vragen. Ik zei dat ik die niet zal beantwoorden voordat ik een vinger zie. Hij stak z'n vinger op en ik gaf hem de beurt. Dat voelde zo raar en kinderachtig aan, maar volgens Janneke en Dirk was het goed consequent. Toch voelt het raar!)
- Groepjes maken ging goed. Ik heb ze nummers gegeven, daarna de nummers laten staan zodat ze goed konden zien bij wie ze in het groepje zaten.
- Luistervoorbeeld was goed.
- Ik was goed streng voor de eerste les, zodat ze meteen weten dat ze dingen niet bij mij konden proberen. Aan het eind van de les liet ik ze ook even met elkaar overleggen en bedenken welke instrumentatie ze nodig hadden voor vorige week. Ik liet ze ook gewoon even gaan, want ze hadden goed gewerkt naar mijn inziens. Dit vond Dirk goed, dat ik ze even met rust liet nadat ze heel het uur om stilte werden gevraagd.
Ik ben in ieder geval zeer tevreden over vanochtend en zeker blij dat ik voor dat ene uurtje toch naar Ede ben gegaan!
Vraag aan jullie:
Ik had Janneke een schema laten maken van de tafeltjes, zodat de klas hun naam er in kon zetten zodat ik de namen snel zou kennen. Een paar meisjes achterin hadden hun namen omgewisseld.
Ik: Kirsten, zou je even naar voren willen komen om te vertellen wat je allemaal op je briefje hebt staan?
Eline: hihihihi ja hoor hihihi!
Ander meisje: Dat is Eline!
Eline: Echt niet! Ik ben Kirsten!
Ander meisje: Doe niet zo dom, jij bent gewoon Eline.
Ik: Heb je de namen omgewisseld?
Eline: ..
Ik: Nou?
Eline: Ja, maar het was een grapje!
Ik weet niet precies wat ik allemaal heb gezegd, maar ik was heel erg boos op haar geworden terwijl ze voor de klas stond. Dat had ze wel pas laat door, maar ze bood haar excuses wel aan. Mijn vraag is hoe ik dit eigenlijk had moeten oplossen, want nader inzien vind ik het lullig dat ik tegen haar uit ben gevallen voor heel de klas. Dirk en Janneke vonden het goed dat ik haar er niet heb uitgestuurd wat wel in mijn gedachten zat (maar natuurlijk niet kon maken) omdat dit een hardere aanpak was. Maar toch, wie verwisselt de namen nou niet in de brugklas voor een nieuwe lerares?
donderdag 19 maart 2009
Casus, Casie, Cassie, Cassis, Cavium
Situatie: Leerlingen werken alweer 4 weken in een groepje aan een project wat "Minimal Music" heet. Zij moeten van een schilderij van Escher, wat steeds kleinere veranderingen heeft in de loop van het schilderij, een compositie maken. En aan het eind van het project gaan ze het presenteren voor de klas. Toen we vorige week voor het eerst gingen kijken, waren Marijn, Janneke en ik er al een beetje achter dat de leerlingen niet heel erg veel inspiratie hebben om goed aan dit project mee te werken en na te denken om inspiratie op te doen. Toen we zagen dat het deze les weer gebeurde, zijn de stagaires een beetje actie onder gaan nemen. Onafgesproken verspreidden we ons en mengde onszelf in een groepje om ze te helpen.
Ik: Hee! Hoe gaat het hier? Hebben jullie al wat kunnen verzinnen?
Drummer: Ja, maar we lopen een beetje vast.
Ik: Okee, laat eens horen. Dan kan ik jullie misschien helpen.
Drummer begint een intro, 1 meisje valt in met een maracas, een jongen valt in met een djembe en een ander meisje met de piano. Einde.
Ik: Okee, even voordat we verder gaan dit op een rijtje zetten. Wanneer zit de eerste inzet ongeveer in? Of doen jullie dat niet met regelmaat?
Leerlingen: Niet echt.
Ik: Vinden jullie dat het schilderij met regelmaat overgaat naar andere thema's?
Leerlingen: Dat wel.
Ik: Misschien moeten we dan ook proberen met regelmaat de overgangen te maken in de muziek..
Leerlingen: Okee!
Ik tegen meisje met de maracas: Probeer anders pas na 8 maten in te vallen..
.. Geen reactie.
Ik: Ik bedoel, probeer mee te tellen met de drummer!
..
Ik: Drummer, zet jij eens in. Dan tel ik even met je mee. (Tegen meisje met de maracas): Snap je?
..
Ik: Ehh.. Dans jij? Daar tellen ze ook altijd van te voren af!
..
Okee even tot hier. MIJN GOD. GEWOON GEEN REACTIE. Niet dat ze me aan keek op een manier van: "Waar heb je het in godsnaam over? Hou je mond!" Of van: "Ik begrijp je niet! Help me!". Nee. Niks. Alsof ik tegen de kont van tante Sidonia aan het praten was. Ik snap dat het overdreven is, maar ik heb gewoon nog nooit eerder meegemaakt dat je totaal geen contact kan krijgen met iemand waar je hulp aan biedt. Ik dacht echt eventjes van: Hoe moet ik hier nou op reageren? Ik wilde haar helemaal niet aanvallen zoals ze zich waarschijnlijk voelt!
Cassis:
Wat doe jij?
Ik vraag aan de leerling of ze mee wilt tellen en of ze toevallig danst, omdat daar ook wordt meegeteld altijd.
Wat doet de leerling?
Geen reactie geven of enigzins verandering in de blik.
Wat wil jij?
Dat ze een reactie geeft op wat ik aan haar vraag.
Wat wilt de leerling?
Die wilt helemaal niks met me te maken hebben.
Wat voel jij?
Ik voelde me schuldig!
Wat voelt de leerling?
Ik denk dat ze zich aangevallen voelde.
Wat denk jij?
Oh nee, heb ik weer wat ergs gezegd?
Wat denkt de leerling?
Ik zit hier al vijf weken te werken aan een of ander vaag project waar ik niks van snap. Ik zit maar een beetje met deze sambaballen te schudden en nu komt er een of andere stagiare op me af om te vragen of ik dans. Moet ik zo meteen gaan dansen naar aanleiding van dit schilderij?! (geen idee of ze dit echt dacht trouwens.)
Als oplossing ben ik wat meer gaan back-off'en en de vraag in het algemeen gaan stellen. Nu kreeg ik wat meer reactie. Volgens Suzan was dit een goede oplossing, maar wat zou je nog meer kunnen doen? Haar na afloop van de les nog aanspreken om te vragen wat er aan de hand was? Of val je haar dan nog meer aan?
Zucht, zo'n klein dingetje. Ik kan me nu al zo goed voorstellen waarom ik er vaak uitgestuurd werd in de onderbouw.
Ik: Hee! Hoe gaat het hier? Hebben jullie al wat kunnen verzinnen?
Drummer: Ja, maar we lopen een beetje vast.
Ik: Okee, laat eens horen. Dan kan ik jullie misschien helpen.
Drummer begint een intro, 1 meisje valt in met een maracas, een jongen valt in met een djembe en een ander meisje met de piano. Einde.
Ik: Okee, even voordat we verder gaan dit op een rijtje zetten. Wanneer zit de eerste inzet ongeveer in? Of doen jullie dat niet met regelmaat?
Leerlingen: Niet echt.
Ik: Vinden jullie dat het schilderij met regelmaat overgaat naar andere thema's?
Leerlingen: Dat wel.
Ik: Misschien moeten we dan ook proberen met regelmaat de overgangen te maken in de muziek..
Leerlingen: Okee!
Ik tegen meisje met de maracas: Probeer anders pas na 8 maten in te vallen..
.. Geen reactie.
Ik: Ik bedoel, probeer mee te tellen met de drummer!
..
Ik: Drummer, zet jij eens in. Dan tel ik even met je mee. (Tegen meisje met de maracas): Snap je?
..
Ik: Ehh.. Dans jij? Daar tellen ze ook altijd van te voren af!
..
Okee even tot hier. MIJN GOD. GEWOON GEEN REACTIE. Niet dat ze me aan keek op een manier van: "Waar heb je het in godsnaam over? Hou je mond!" Of van: "Ik begrijp je niet! Help me!". Nee. Niks. Alsof ik tegen de kont van tante Sidonia aan het praten was. Ik snap dat het overdreven is, maar ik heb gewoon nog nooit eerder meegemaakt dat je totaal geen contact kan krijgen met iemand waar je hulp aan biedt. Ik dacht echt eventjes van: Hoe moet ik hier nou op reageren? Ik wilde haar helemaal niet aanvallen zoals ze zich waarschijnlijk voelt!
Cassis:
Wat doe jij?
Ik vraag aan de leerling of ze mee wilt tellen en of ze toevallig danst, omdat daar ook wordt meegeteld altijd.
Wat doet de leerling?
Geen reactie geven of enigzins verandering in de blik.
Wat wil jij?
Dat ze een reactie geeft op wat ik aan haar vraag.
Wat wilt de leerling?
Die wilt helemaal niks met me te maken hebben.
Wat voel jij?
Ik voelde me schuldig!
Wat voelt de leerling?
Ik denk dat ze zich aangevallen voelde.
Wat denk jij?
Oh nee, heb ik weer wat ergs gezegd?
Wat denkt de leerling?
Ik zit hier al vijf weken te werken aan een of ander vaag project waar ik niks van snap. Ik zit maar een beetje met deze sambaballen te schudden en nu komt er een of andere stagiare op me af om te vragen of ik dans. Moet ik zo meteen gaan dansen naar aanleiding van dit schilderij?! (geen idee of ze dit echt dacht trouwens.)
Als oplossing ben ik wat meer gaan back-off'en en de vraag in het algemeen gaan stellen. Nu kreeg ik wat meer reactie. Volgens Suzan was dit een goede oplossing, maar wat zou je nog meer kunnen doen? Haar na afloop van de les nog aanspreken om te vragen wat er aan de hand was? Of val je haar dan nog meer aan?
Zucht, zo'n klein dingetje. Ik kan me nu al zo goed voorstellen waarom ik er vaak uitgestuurd werd in de onderbouw.
POPje nummero deux
We zijn weer een aantal maandjes, hoofdvaklessen en stagedagen verder. Tijd voor een nieuw plan, een persoonlijk ontwikkelingsplan.
Ik heb nog niet echt les gegeven, wel wat lessen van Dirk van den Broek (nee grapje) gezien die in groepjes ging werken dus waar ik even bij de groepjes in kon springen. Marijn zei meteen als eerste al dat ik erg enthousiast ben en dat dat de leerlingen wat meer stimuleert om niet uit hun neus te gaan eten als ze 5 weken lang aan 1 opdracht moeten werken. Okee, op die manier zei hij dat niet, maar zo vatte ik het op. Ik bedacht me meteen dat ik in mijn vorige POP die ik in mijn stageverslag had gestopt had gezegd dat ik wat rustiger voor de klas moet zijn en niet zo heen en weer rennen zodat ze klas er ook lekker druk van wordt, terwijl ik ze helemaal niet zo wil hebben. Toen ik die oude POP schreef bedacht ik me "Ik ga dit zeker mee nemen naar m'n volgende stage!". Maar is dat wel nodig? Komt mijn enthousiastme nu niet juist van pas bij HAVO3 die op mijn aanneembare wijze geen flikker uit voert in de lessen omdat ze denken dat ze toch niet worden gecontroleerd door een docent? (Erzsi, het is een vraag! Je moet dus reageren! YES!!)
Goed. De don'ts voor de middelbare school.
- Niet te veel gaan levelen en denken dat je even oud bent zodat je een beetje in contact kan komen met de leerlingen. Ga geen BOKS OUWE roepen, je bent een docent!
- Als de leerlingen iets niet gewend zijn en daardoor met veel tegenstrijd iets doen wat jij wil, word dan niet boos op ze. Ze doen uiteindelijk wel wat je wilt! Als je op dat moment boos op ze wordt omdat ze niet zo zingen zoals jij het had gewild, gaat ze dus nooit meer zingen.
- Eentje die ik mee neem van mijn vorige POP: Je doelstellingen klein houden. Ik heb ze al kleiner dan in het begin van mijn eerste stage, maar ze mogen nog veel kleiner!
Do's!
- Sta zeker voor de klas en wees zeker over je les.
- Luister naar de leerlingen.
- Consequent zijn! Of gewoon niet zo veel beloftes maken, hoef je ze ook niet na te komen.
En zoals Dirk dat zo goed kan zeggen: En nu lekker zwemmen, jongens!
Ik heb nog niet echt les gegeven, wel wat lessen van Dirk van den Broek (nee grapje) gezien die in groepjes ging werken dus waar ik even bij de groepjes in kon springen. Marijn zei meteen als eerste al dat ik erg enthousiast ben en dat dat de leerlingen wat meer stimuleert om niet uit hun neus te gaan eten als ze 5 weken lang aan 1 opdracht moeten werken. Okee, op die manier zei hij dat niet, maar zo vatte ik het op. Ik bedacht me meteen dat ik in mijn vorige POP die ik in mijn stageverslag had gestopt had gezegd dat ik wat rustiger voor de klas moet zijn en niet zo heen en weer rennen zodat ze klas er ook lekker druk van wordt, terwijl ik ze helemaal niet zo wil hebben. Toen ik die oude POP schreef bedacht ik me "Ik ga dit zeker mee nemen naar m'n volgende stage!". Maar is dat wel nodig? Komt mijn enthousiastme nu niet juist van pas bij HAVO3 die op mijn aanneembare wijze geen flikker uit voert in de lessen omdat ze denken dat ze toch niet worden gecontroleerd door een docent? (Erzsi, het is een vraag! Je moet dus reageren! YES!!)
Goed. De don'ts voor de middelbare school.
- Niet te veel gaan levelen en denken dat je even oud bent zodat je een beetje in contact kan komen met de leerlingen. Ga geen BOKS OUWE roepen, je bent een docent!
- Als de leerlingen iets niet gewend zijn en daardoor met veel tegenstrijd iets doen wat jij wil, word dan niet boos op ze. Ze doen uiteindelijk wel wat je wilt! Als je op dat moment boos op ze wordt omdat ze niet zo zingen zoals jij het had gewild, gaat ze dus nooit meer zingen.
- Eentje die ik mee neem van mijn vorige POP: Je doelstellingen klein houden. Ik heb ze al kleiner dan in het begin van mijn eerste stage, maar ze mogen nog veel kleiner!
Do's!
- Sta zeker voor de klas en wees zeker over je les.
- Luister naar de leerlingen.
- Consequent zijn! Of gewoon niet zo veel beloftes maken, hoef je ze ook niet na te komen.
En zoals Dirk dat zo goed kan zeggen: En nu lekker zwemmen, jongens!
Abonneren op:
Posts (Atom)
